Zwykły telefon zamieniony w programowy terminal TETRA. Łączysz się z siecią przez internet komórkowy albo Wi-Fi i dostajesz funkcjonalność radiotelefonu — rozmowy grupowe i prywatne, wiadomości, skanowanie i mapę — bez kupowania sprzętu. Ta sama aplikacja na Androidzie i na iPhonie.
Obie aplikacje robią to samo i wyglądają niemal identycznie. Różnice biorą się z tego, na co pozwala system — iOS nie wpuszcza aplikacji do fizycznych klawiszy telefonu ani nie pozwala rozprowadzać jej poza App Store.
Pełna instrukcja aplikacji jest na stronie — dwadzieścia dwa rozdziały ze zrzutami ekranu, jeden dokument dla obu platform. Do czytania w przeglądarce albo w PDF do druku.
Poniższe listy to ten sam, jeden stan projektu, który widnieje na kartach w katalogu — osobno dla każdej platformy, łącznie z tym, co jest jeszcze w rozwoju.
To programowy terminal TETRA na telefon, pracujący w modelu PTT-over-Cellular: zamiast nadawać przez eter, łączy się z siecią przez internet komórkowy albo Wi-Fi. Daje rozmowy grupowe PTT ze sterowaniem podłogą, połączenia prywatne half- i full-duplex, wiadomości SDS, skanowanie grup, kontakty, mapę z pozycją GPS oraz obsługę bezprzewodowych przycisków PTT.
Nie. Aplikacja jest samodzielnym terminalem — wystarczy telefon. Radiotelefon przydaje się wtedy, gdy chcesz pracować przez eter, przez stację TetraSpot; aplikacja i radia widzą się nawzajem w tej samej sieci.
Trzech rzeczy: znaku wywoławczego, numeru DMR ID z radioid.net oraz hasła SELF CARE z BrandMeistera (SelfCare → Hotspot Security). Uwaga: to hasło hotspotu, nie hasło do konta na stronie BrandMeistera. Instrukcja opisuje, skąd je wziąć i jakich znaków w nim unikać.
W praktyce tak — numer DMR ID jest przypisywany do znaku wywoławczego, a bez DMR ID i hasła SELF CARE nie zalogujesz się do sieci. Sama aplikacja niczego nie nadaje przez eter, ale sieć, do której się łączy, jest siecią amatorską.
Rozmowy, grupy, skanowanie, wiadomości, kontakty i mapa działają tak samo. Android ma dodatkowo obsługę fizycznych klawiszy radiotelefonów PoC, presety audio i zaawansowany DSP, zapis trasy do GPX, szybkie odpowiedzi SDS i aplikację na zegarek Wear OS — części z tych rzeczy iOS po prostu nie pozwala zrobić. Pełna tabela różnic jest w ostatnim rozdziale instrukcji.
Ze strony „Pobierz”. Na Androidzie ściągasz plik APK — kolejne wydania aplikacja pobiera już sama. Na iPhonie instalacja idzie przez TestFlight, bo iOS nie pozwala rozprowadzać aplikacji poza App Store; na stronie jest link i kod zaproszenia.
Tak, ale trzeba jej na to pozwolić: obie platformy potrafią uśpić aplikację działającą w tle, żeby oszczędzać baterię. Instrukcja ma osobny rozdział o pracy w tle — z ustawieniami, które trzeba zmienić na każdej platformie, żeby połączenie się nie zrywało.
Na tej stronie — pełna instrukcja jest pod adresem tetra-poland.pl/instrukcja-aplikacji, po polsku i po angielsku, ze zrzutami z działającej aplikacji. Jest też wersja PDF do druku. Wersji zaawansowanej nie ma i nie jest planowana: w aplikacji nie ma czego konfigurować poza tym, co widać w Ustawieniach.
Aplikacja to jeden z terminali sieci. Po drugiej stronie łącza stoi TetraSpot — nasza stacja bazowa TETRA na Raspberry Pi — a obok Multi-Radio, wtyczka do map taktycznych ATAK i analizatory sieci. Wszystko opisane w katalogu projektów.